kopia-animacja2_a

kopia-animacja5

a3

kopia-animacja1

animacja4

kopia-animacja3

Święta Rita we Włosani | Włosań, Gmina Mogilany Św. Rita O świętej
pokaż animację
ukryj animację

O świętej

„Perła Umbrii…”

Był Rok Pański 1381.

W małej osadzie Roccaporena (nieopodal miasta Cascia), położonej w przepięknym, zielonym regionie Włoch, będącym sercem Półwyspu Apenińskiego zwanym Umbrią, urodziła się dziewczynka Margherita zwana zdrobniale Ritą. Jej przyjście na świat, długo oczekiwane i gorąco wymodlone przez rodziców Antoniego i Amatę Lotti (z domu Ferri), napełniło ich serca ogromną radością. Św. Rita jest jedną z najbardziej popularnych świętych na świecie.

Zapewne dlatego, że jej życie to realizacja pełni powołań, jakie stanęły przed tą kobietą:

Rita – córka, Rita – żona, Rita – matka, Rita – wdowa, Rita – siostra zakonna.

Bóg uczynił Ją patronką ludzi cierpiących, patronką spraw trudnych, orędowniczką w sprawach beznadziejnych, patronką rodziny i przebaczenia, cudną gwiazdą naszego świętego Kościoła.

Wzrastała w głęboko chrześcijańskiej atmosferze rodzinnego ogniska, otrzymując wszelkie zasady wiary oraz godny naśladowania codzienny przykład miłości do Boga i Dziewicy Maryi. Takie wychowanie sprawiło, że od wczesnych młodzieńczych lat dojrzewała w jej głowie i czystym sercu myśl o kontemplowaniu Męki Zbawiciela w murach zakonnych. Rodzice Rity, choć bardzo ją kochali i z troską myśleli o jej przyszłości, w żaden sposób nie dopuszczali do siebie myśli, aby ich ukochane dziecko poświęciło się życiu zakonnemu.

Z determinacją szukali dla niej kandydata na męża z wyższego niż sami pochodzili stanu. Nie bacząc na złą opinię wybranego przez siebie kandydata dla córki, ostatecznie wydali ją za mąż za Paola Manciniego. Ten był żołnierzem i hulaką. Rita cierpiała z powodu wad charakteru męża, a swoje cierpienie ofiarowywała Bogu w ofierze za jego nawrócenie. Z czasem urodziła dwóch synów. Pomimo przeciwności losu nie wyzbyła się łagodności i cierpliwości. Paolo, dostrzegając w Ricie kogoś bardzo wyjątkowego, z czasem złagodniał i nawrócił się. Niestety, niedługo po swoim nawróceniu zginął tragicznie zabity, wybaczając przed śmiercią swoim napastnikom. Kilka miesięcy później zmarli również synowie Rity.

Miała wtedy 32 lata. Po śmierci męża i synów Rita pukała wiele razy do drzwi klasztoru św. Marii Magdaleny w Cascia, chcąc poświęcić się życiu zakonnemu i wiele razy po wizycie odkładano termin jej przyjęcia. W końcu przyjęta, najpierw postulantka, a potem nowicjuszka, zawsze pełna pokory i cierpliwości, po udowodnieniu posłuszeństwa i pobożności, otrzymała pozwolenie na złożenie ślubów zakonnych. Odtąd mogła poza murami zakonu wspierać chorych i ubogich, niosąc im ulgę w cierpieniu.

Siostra Rita, rozmiłowana w tajemnicy krzyża i bezgranicznie pragnąca zjednoczenia z Ukrzyżowanym, nieustannie prosiła Chrystusa w swych modlitwach, aby mogła pomagać Mu w zbawianiu świata, cierpiąc jak On. Prosząc, otrzymała niezwykły dar w postaci stygmatu na czole – krwawiącej i powodującej ogromny ból rany w kształcie ciernia z Chrystusowej korony. Odtąd, odizolowana od innych i zamknięta w swej celi, modliła się i umartwiała. W roku jubileuszowym 1450 rana cudownie zniknęła. Rita, na czele delegacji Sióstr augustianek z Cascia, pojechała do Rzymu na uroczystości. Po powrocie stygmat powrócił na dawne miejsce, a Rita w odosobnieniu rozmyślała nad Męką Zbawiciela, poszcząc i karmiąc się jedynie Eucharystią.

W środku mroźnej zimy 1456/57 roku, wyczerpanej podeszłym wiekiem, chorobą i praktykami ascetycznymi augustiance, na jej specjalne życzenie przyniesiono zerwaną z ogrodu dzieciństwa piękną, czerwoną różę o cudownym zapachu.

Kwiat zakwitł wbrew prawom natury… Sadzonkę tej róży posadzono potem w klasztornym ogrodzie.

W dniu 22 maja Roku Pańskiego 1457 Rita poprosiła o sakramenty i błogosławieństwo matki przeoryszy. Wkrótce jej życie delikatnie zgasło. Kult św. Rity rozpoczął się wraz z jej śmiercią. Uzdrowienia i nawrócenia mnożą się do dziś, a ciało świętej umieszczone w bazylice w Cascia od wieków zachowuje się w doskonałym stanie.

Została beatyfikowana w 1628 r., a kanonizowana w 1900 r.

Pamiętajmy o św. Ricie!

Wspomnienie liturgiczne – 22 maja


źródło tekstu: „Kult św. Rity w Polsce”, kalendarz na 2014 rok
Wydawnictwo MIEJSCA ŚWIĘTE w POLSCE
Warszawa, maj 2013

kalendarz do nabycia w Parafii MB Królowej Polski we Włosani- kliknij i czytaj
witraż św. Rity w Parafii MB Królowej Polski we Włosani- kliknij i szukaj w galerii
Ta strona korzysta z plików cookies. Zapraszamy do zapoznania się z naszą Polityką prywatności.

Polityka prywatności

Pliki cookie są niewielkimi plikami tekstowymi, które są wykorzystywane przez strony internetowe i zapisywane w pamięci Państwa urządzenia (np. komputera lub telefonu). Pliki te informują nas np. o tym, czy wcześniej odwiedzali Państwo naszą stronę internetową.

Standardowo pliki Cookie są wykorzystywane aby:

  • usprawnić działanie stron internetowych i dostarczyć bardziej spersonalizowaną treść,
  • uprościć działanie stron internetowych,
  • monitorować ruch na stronach internetowych, aby lepiej zoptymalizować stronę.
Wykorzystywane przez nas pliki cookie są bezpieczne i nie powodują żadnych zmian w oprogramowaniu na Państwa urządzeniach.

Podczas przeglądania naszych stron internetowych mogą Państwo zablokować lub usunąć pliki cookies wykorzystując do tego ustawienia Państwa przeglądarki. W zależności od tego z jakiego urządzenia Państwo korzystają, metody konfiguracji plików cookie mogą się różnić i z reguły będą opisane w menu pomocy (lub instrukcji do obsługi urządzenia).

Informacje na temat zmian w plikach cookie w najpopularniejszych przeglądarkach znajdą Państwo poniżej:

Naciśnij aby zamknąć